Hoe een tennisclinic op dinsdagavond zichzelf nu draait
Dit is Will, die elke dinsdag een tennisclinic voor beginners geeft bij zijn club. Zo loste hem draaien als groepssessie op een vaste tijd, met een actuele weersverwachting op het kaartje en online betalen, het hele gedoe stilletjes op.
Will geeft al zo'n zes jaar tennisles aan beginners. Elke dinsdag om zes uur draait hij een clinic voor volwassenen bij zijn club, het soort sessie waar mensen die sinds schooltijd geen racket hebben vastgehouden het serieus komen proberen. Zes spelers, twee banen, een uur oefeningen en veel gelach. Het is de mooiste avond van zijn week. De boekingskant ervan was vroeger de ergste.
De oude dinsdag
Zo ging het vroeger. Iemand appte hem op zondag om te vragen of er plek was. Dan scrolde hij terug door de reeks om te tellen wie er al ja had gezegd. Ergens rond de vierde naam raakte hij de tel kwijt en gokte hij gewoon. Hij hield een lopende lijst bij op een opgevouwen papiertje in zijn sporttas, en de helft van de spelers betaalde contant, dus liep hij altijd met briefjes van twintig op zak en probeerde hij te onthouden wie hem nog iets schuldig was. En dan, elke week zonder uitzondering, appten twee of drie mensen om half zes: gaat het vanavond nog door? De lucht ziet er wat grijs uit.
Dan keek hij uit het raam, nam hij de beslissing, en appte hij iedereen een voor een terug. Moest hij afzeggen, dan moesten de spelers die vooruit hadden betaald later worden rechtgetrokken. Het werkte allemaal, min of meer. Het at alleen zijn zondagavond op en een flink stuk van zijn dinsdag, en niets daarvan was het coachen waar hij echt van hield.
Een clinic, om zes uur, zes plekken
Nu staat de dinsdagclinic als groepssessie op zijn boekingspagina. Hij heeft een datum en een tijd, zes uur, en een maximum van zes plekken. Hebben vijf mensen geboekt, dan toont de pagina nog een plek vrij. Boekt de zesde, dan staat er vol, en is er geen manier om er een zevende tussen te wringen. Will telt niets meer. Hij opent de pagina en ziet precies wie er komt.
Omdat het een vast dinsdagding is, zette hij het op herhalen. De clinic van komende dinsdag staat al klaar om te boeken, en die daarna ook, zodat zijn vaste spelers een paar weken vooruit een plek kunnen pakken. Een stel van zijn fanatiekste spelers boekt inmiddels een maand tegelijk, wat betekent dat Will zijn dinsdagen kan zien vollopen voordat de week begonnen is.
Hij zet ook de prijs per sessie. Een gewone week is twintig euro per persoon. Haalt hij er een tweede coach bij voor een grotere groep of een avond met wedstrijdjes, dan zet hij die sessie op vijfentwintig, en toont de pagina de juiste prijs bij de juiste avond. Iedereen betaalt online bij het boeken, dus het contante geld en het opgevouwen lijstje zijn voorgoed verdwenen. Hij komt op dinsdag aan en het geld is al geregeld.
De locatie is de club, niet zijn woonkamer
De clinic draait niet bij Will thuis. Hij draait bij de club, die een eigen adres heeft een paar wijken verderop. De sessie draagt dus het adres van de club en een routelink, en een nieuwkomer die er nooit is geweest kan erop tikken en meteen naar de goede parkeerplaats rijden. Will was verrast hoeveel dat ene kleine ding hielp. Mensen stopten simpelweg met hem appen waar het ook alweer was.
Het mooiste is een ding dat niet meer gebeurt. Niemand appt om te vragen of het doorgaat, want de pagina heeft het ze al verteld.
De kleine weersverwachting die de grijze-lucht-vraag beantwoordt
Tennis is een buitensport, en het weer in Auckland heeft meningen. Hier bleek een kleine functie meer uit te maken dan Will had verwacht. Elk sessiekaartje op zijn boekingspagina toont een actuele weersverwachting voor die datum en tijd, met een kleine animatie. Een zonnetje als de week er helder uitziet, wolken of regen als dat niet zo is. Zit iemand dus te twijfelen of hij dinsdag boekt, dan ziet hij dat dinsdag er prima uitziet, en boekt hij met vertrouwen. Het gaat-het-nog-door-appje van half zes stopte min of meer, want de pagina had het al beantwoord.
Als het echt regent
Auckland is Auckland, dus sommige dinsdagen zijn kansloos. Als de banen onder water staan, annuleert Will de sessie in een keer vanaf zijn telefoon. Iedereen die geboekt had krijgt automatisch tegoed terug, plus een mailtje om het te laten weten. Hij zit niet zes mensen een voor een terug te betalen, en niemand blijft zitten met de vraag of hij zijn twintig euro terugkrijgt. Hij kan er een kort berichtje bij zetten dat hij ze volgende week ziet, en dan de waterkoker aanzetten.
Draai je iets op een vaste avond, een beginnersclinic, een selectietraining, een wekelijks partijtje, een bootcamp in het park, dan kan het net zo werken. Zet de dag, zet de tijd, zet hoeveel mensen erin passen, hang er een prijs aan, en laat mensen zichzelf boeken en betalen. Jij komt gewoon opdagen en coacht, en dat was toch al het deel dat je wilde doen.
